Küçük bir karıncanın, kendisinden çok daha büyük bir ekmek kırıntısını veya yaprağı sırtlanıp götürdüğünü mutlaka görmüşsünüzdür. Bir insanın kendi ağırlığının 50 katını kaldırması, bir otomobili tek eliyle havaya dikmesi demektir! Peki, bu minik canlılar bu gücü nereden alıyor?
Sır, karıncaların kas yapısında değil, vücut büyüklüklerindedir. Bir canlının boyutu küçüldükçe, kaslarının enine kesit alanı vücut ağırlığına oranla çok daha güçlü hale gelir. Karıncaların dış iskeletleri de bu ağır yükleri taşırken vücutlarının ezilmesini önleyen sert bir zırh görevi görür. Ayrıca karıncaların eklemleri, yükü tüm vücuda dengeli bir şekilde dağıtacak kadar esnektir. Kısacası karıncalar, fizik kurallarının küçük canlılara sunduğu “kas gücü avantajını” sonuna kadar kullanarak doğanın en çalışkan haltercileri olurlar.